NAJAKOTIVA (PL)

NAJAKOTIVA uformowana została na warszawskim Żoliborzu pierwszej połowy lat 90-tych przez nastolatków z klasycznym wykształceniem muzycznym. Z rodowodem w scenie hardcore punk, pod wpływem fascynacji brzmieniami z pogranicza acid rave i industrialnej awangardy zamienili sfuzzowane gitary na komputery Amiga i Atari.
Fenomenem NAJAKOTIVY stało się uzupełnienie składu o wiolonczelę i skrzypce, tworzących unikalne brzmienie wraz z komputerami i samplerami. Działalność zespołu w początkowym etapie bazowała na muzyczno – psychodelicznych spontanicznych domowych sesjach, podczas których rejestrowane były kolejne albumy. Twórczość NAJAKOTIVY wychodząc z elektroniczno – industrialnych korzeni mocno osadzona była w chaotycznej i groźnej rzeczywistości połowy lat 90-tych i kulturze rave: acidowe brzmienia przetwarzanych przez efekty połamanych bitów, mroczne ambienty i niepokojące syntezatorowe tła spotykały się z repetytywnymi motywami granymi przez sekcję smyczkową, przypominającymi minimalistyczną muzykę filmową w stylu Phillipa Glassa lub dark folk z bliżej nieokreślonych stepowych obszarów globusa, gdzieś pomiędzy Rumunią a Mongolią.
W 1995 roku zespół zaczął aktywnie koncertować w Warszawie i okolicach. Jego bazą było legendarne już kino Tęcza. Koncerty NAJAKOTIVY były multimedialnymi performance, w trakcie których rozwalane młotami były telewizory, innym razem na scenie można było zobaczyć rozcinany piłami samochód. Działania zespołu można było zobaczyć w warszawskim Centrum Sztuki Współczesnej, ale także w nielegalnych squatterskich lokacjach na undergroundowych imprezach rave. W podziemiach warszawskiej Akademii Muzycznej, gdzie muzycy zespołu studiowali reżyserię dźwięku.
NAJAKOTIVA nagrała dwa albumy, które nigdy nie ujrzały światła dziennego.. aż do roku 2025. Po trzydziestu latach działalności (z przerwami), z okazji pierwszego w historii wydania przez Requiem Records archiwalnych nagrań NAJAKOTIVY na dwupłytowym albumie 993/998 zespół wznowił działalność koncertową jako kwartet – elektronika, syntezatory, wiolonczela i żywa perkusja.

Powrót do góry